paylaşımın için teşekkürler sun_s çok anlamlı

gerçekten güzel paylaşımın için teşekkür

Her Şey Düşünceden Kaynaklanır

Yaşlı bir marangozun emeklilik çağı gelmişti. İşveren müteahhidine,çalıştığı konut yapım işinden ayrılarak eşi ve büyüyen ailesi ile birlikte daha özgür bir hayat sürme tasarısından söz etti.Çekle aldığı ücretini elbette özleyecekti.Ne var ki emekli olmaya bir kere karar vermişti. Müteahhit,iyi işçinin ayrılmasına üzüldü ve ondan kendine bir iyilik olarak son bir ev daha yapmasını rica etti. Marangoz kabul etti ve işe girişti. Aslında hiç başlamak istemiyordu;ama bir kere söz vermişti. Gönlünün yaptığı işte olmadığını görmek pek kolaydı.Baştan savma bir işçilik yaptı ve kalitesiz malzeme kullandı. Kendini adamış olduğu mesleğine böyle son vermek büyük bir talihsizlikti.İşini bitirdiğinde işveren,evi gözden geçirmek için geldi. Marangoza beklemediği bir jest yaptı.Dış kapının anahtarını uzatarak "Bu ev senin,sana benden hediye." dedi. Marangoz şoka girdi. Ne kadar utanmıştı. Keşke yaptığı evin kendi evi olduğunu bilseydi. O zaman böyle baştan savma yaparmıydı hiç??????????


"Gelecek" dediğimiz hayatımız,içinde yaşadığımız anlarla ne kadar bağlantılı.Günbegün kendi hayatımızı kurarız.Çoğu zamanda, yaptığımız işe elimizden gelenden daha azını koyarız. Sonrada, şoka girerek kendi kuruduğumuz evde yaşayacağımızı anlarız.Eğer tekrar yapabilsek,çok daha farklı yapacağımız düşünürüz. Ne var ki geriye dönemeyeceğiz.


KAYNAK:
(Adil Maviş ve Oğuz Saygın) Başarı Rehberi

KARAYI GÖREBİLSEYDİM!...

4 Temmuz 1952 günü 34 yaşında bir kadın,Pasifik Okyanusu'na dalarak, Catalina Adası'ndan, 30 km batısında kalan Kaliforniya'ya doğru yüzmeye başladı. Eğer başarılı olursa,bunu yapan ilk kadın olacaktı. Adı, Florence Chadwick olan bu yüzücü, Manş Denizi'ni her iki yönde geçen ilk kadındı. O sabah su, vücudu uyuşturacak kadar soğuktu ve sis o kadar yoğundu ki beraberindeki tekneleri güçlükle seçebiliyordu. Milyonlarca insan televizyonlarından onu izliyordu,köpek balıkları ve dondurucu soğuğun etkisini hiçe sayarak 15 saat yüzdü. Sonra dayanamayıp bırakmak istedi. Yakındaki bir teknede bulunan annesi ve antrenörü,karaya çok yakınlaştıklarını ve devam etmesini söyledilerse de o,sudan çıkmakta kararlıydı. Azimli yüzücü, Kaliforniya kıyısına yarım mil kala sudan çıkışının nedenini şöyle açıkladı: "Karayı görebilseydim,başarabilirdim!" Vazgeçmesinin sebebi ne yorgunluk ne de soğuktu. Tek sebep karayı görememekti. Bu hayatın gerçeğiydi. Bir şeyi başarabilmek için, ortada gözle görülür bir hedef olmalıydı.



Kaynak: Adil Maviş ve Oğuz Saygın (Başarı Rehberi)

Ayrıntı


Tozlu kutudan çıkan nesneler arasında bir kutu daha içinde bir adet resim
kağıdı hayat gibi mas mavi hayat gibi sim siyah 14 eylül sabahıymış bir
bulut çizmişim kağıda çok büyük kalbim gibi.ancak o bulutun içine bir tek
seni ve kendimi koymuşum.bu buluta o zaman baktığımda sanki mavi dünyamı
masmavi yapıyordu.aradan yıllar geçti,uzun zamanlar.araya aşklar girdi
pencereden bakan minik gözler girdi.ben bu süre içerisinde bir çok şey
öğrendim hayatın dıştan gözüktüğü gibi olmadığını kendi dünyamızı
başkalarına anlatırken ekran koruyucu koyup da anlattığımız mesela. Sevmeyi
anladım bazen aynı ekran koruyucularımızı kendimiz yaşarken içimizde de
kullandığımızı anladım. Sevdikleri insanların insanlara değer verdiklerini
anladım.sevmek kadar cesaretli olabiliyorsan sevdiğini söylemek kadar
cesaretli olmak zorunda olduğunun farkına vardım bir kez daha.seviyorsan
eğer senin sevdiğin insanın seni bir kelimeyle var edip bir kelimeyle yok
edebildiğini öğrendim.fakat öyle bir yanış yapmışım ki resmimde öylesine
doru bir ayrıntıyı atlamışım ki yüreğimde.unutmuşum.bulutların güneşi
kapattığını.şimdi bunun hesabını veriyorum. Herkese…