yada ben niye bukadar yoruldum niye biz insanlar aşkı sevgiyi oldugu gibi kabul etmiyoruz biçimlendirip şekillendirmeye çalışıyoruz sonramı sonrası hüsran kimse kendi hayatındaki ben lerinden taviz vermiyor yanlızlıga mahkum aşkı sevgiyi işkence haline getirip sonra aşkı sevgiyi eleştirip acılar denizinde yüzmeye çalışıyoruz bence en güzeli sımsıkı sarıp hayata insanları oldugu gibi (bizim sevdigimiz gibi )degil kabullenmek saygı duymak yaşam tarzına inandıklarına bana gelince kabullenmeyen benim şimdi ise ellerimde genç yaşta bir avuç kırlar içimde anlatılmayacak kadar büyük kalp agrıları bir çocugum ve keşkelerim var....

Düşüncelerinize katılıyorum..ben de hep insanların kendime benzemesini isteyenlerdenim..dersimi aldım lakin biraz kaldım..sadece aşkta değil tüm sevgilerde kaybediyor insan kendine benzerlerini beklerken..