Sana söyleyeceğim bir tek şey var:

Kendi karanlığından korkma. Hepsi sensin. Dışarıda tehlike yok. Hiç kimse zarar veremez sana. İçindeki karanlığa dönüp de bakabilirsen, aydınlanacaksın. Hadi bu kez dön ve bak ona. Yüzleş. O zaman ne yalnızlıktan, ne ölümden, ne de düşlerinden korkacaksın. Özünü anlayacaksın. İşte o zaman kendi gerçeğini dünyaya haykıracaksın. Kendi küçük hikâyeni, tüm tevazusu ve güzelliği ile yaşayacaksın.

En özgün olanın tam da senin hikâyen olduğunu bileceksin. İşte o zaman kendini ve tüm seçimlerini çok seveceksin. Korkma karanlığından. Hadi dön ve bak ona. Yalnızlığından kaçmak için başkalarına sığınma, kendini bitmez işlere ve etkinliklere boğma ve aynaya bak hadi. Konuş kendinle. Senin ötende ve dışında değil yaşam dediğin. Tam da içinde…

İçindeki tutkuları izle, izle ki hangi rüzgârlarla yol alacağını bilesin. Onlar sınırları aşma maceranda iç haritan; belki en çözümsüz hissettiğin karar anlarında. Kalbin onun için var, bunu hatırla ve bil ki tutkuların, seni sen yapan yolda önünü görmeni sağlayan ışıkların…

(Mefetseger-Mabedden alıntıdır)

Penelope'nin Notu:Mefetseger'in yazıları sanki tüm hayatımı özetliyor gibi..özellikle de netteki tavırlarımı..yani beni,yani hayata aldığım tavrı ve izlediğim yolu özetliyor..biliyorum ki birçok insan beni haksız bulacak..içimdeki sesi dinlememi şöyle yorumlayacaklar belki..sen içindeki sesin değil,isteklerinin sesinin ardından gidiyorsun..oysa bilmiyorlarki adil olmak benim en önemli vasfımdır..gerekince ve hak edince kendimi yargılamaktan hatta yok etmekten geri kalmam..bunu yaparım..hiç düşünmeden yaparım..

ve karanlığımın ardından gitmek..en istemediğim şeydi..ve ben bir yay burçluyum..ve bir yay burçlunun karanlığın ardına düşmesi en son isteyeceği şeydir..ve ben çocuk yaştan beri karanlıktan ve karanlığımdan hep kaçmışımdır..hatta karanlık tarafımdan nefret etmiş,hep yok etmeye çalışmışımdır..ama olmadı işte..bir ara o karanlığı yaşadım..yaşamak zorunda kaldım..bununla yüzleşmek zorunda kaldım..bunu yapmasaydım şuan hala karanlıktım..yüzleştim ve bitti..evet o karanlık bitti..çok şükür..ama bu yüzleşmemin tüm sınavımı kaybetmeme neden olma tehlikesi var..ya bu yüzleşmemin sonucu cehennem olursa..işte bunu bilmiyorum..acaba hiç yüzleşmesem ve o karanlığa hiç dokunmasamıydım..bilmiyorum..yani aşk denen olayı çözümlemeye çalışmasamıydım..benim karanlığım aşktı..bunun çözümünü aramasamıydım..gerçekten bilmiyorum..