Peri.....

--------------------------------------------------------------------------------

Bir zamanlar çok mutsuz bir adam varmış .Dünyadaki bütün güzellikleri tatmış ama bir türlü mutlu olamamış .Bir zaman sonra hayat onun için iyice çekilmez hale gelmiş. Her şeyi kendine dert eder yalan gülücükler atarmış etrafına .Yine mutsuz olduğu bir gün Bir peri kızı belirmiş karşısında. Mutsuz adam peri kızının yanında hep mutluymuş artık. Dertlerini sevinçlerini onunla paylaşıyor mutluluğuna mutluluk katıyormuş. Mutsuz adam artık çok mutlu olduğu için hayata bakış açısı değişmiş .Bir gün işten eve gelirken yolda çok güzel bir kızla tanışmış ona aşık olmuş .Artık bütün zamanını onunla geçiriyormuş .Peri kızını da odasındaki dolaba kilitlemiş .Mutsuz olduğu zamanlarda peri kızını çıkartır onunla konuşur ve mutlu olurmuş .Günler günleri haftalar haftaları kovalamış artık aşık olduğu için peri kızını iyice unutmuş mutsuz adam .Aşk onun gözlerini kamaştırmış hiçbir şeyi görmez olmuş .Sevdiği kızla hiçbir şey paylaşmadıkları halde onu görmek için çileler çekiyormuş. En sonunda aşık olduğu kızdan ayrılmış yine mutsuz günlerine dönmüş .Hemen aklına peri kızı gelmiş ve yine onun yanına gitmek için evinin yolunu tutmuş. Eve ulaştığında dolabın kapısını açmış ama peri kızının ölüsüyle karşılaşmış .Peri kızı ölmeden önce ona son bir not yazmış .Seninle ilk karşılaştığımız günü hatırlıyor musun çok mutsuzdun .Başımı omzuna koyar seni dinlerdim ,sabahlara kadar mutlu olman için her şeyi yapardım. Sevinçlerin benim sevinçlerim ,mutsuzlukların ise benim mutsuzluklarım olurdu .Seninle konuştukça senin yanında oldukça bende mutluydum. Bu mutluluğumuz günler geçtikçe azaldı sen artık bana ihtiyaç duyduğunda yanıma geliyor .Ben ise her zaman seni bekliyordum .Artık gelişlerin azalmış benim mutlulukla beslenen ruhum yavaşça acı çekmeye başlamıştı .Ama bunu sana hiç yansıtmadım .Artık o karanlık dolap benim dünyam olmuştu ,sen yanımda olunca aydınlanıyor ,sen gidince yine karanlığa bürünüyordu .Artık mutsuzluğa dayanacak gücüm kalmadı ,son demlerimi yaşıyorum ,bunları yazarken belki yazım bitmeden sen gelir ve beni yeniden yaşama bağlarsın ve ben yine seni mutlu ederim Unutma seni mutlu edenler sen mutlu olduğun müddetçe yaşarlar (ALINTI)
__________________

MAVİ LOTUS'UN NOTU:Bu hikayede kendimden birşeyler buldum yalan yok..evet insanın kendine sevgi ve fedakarlık sıfatlarını yakıştırması hiç hoş değil ama ben de sanki bu zavallı peri kızına benziyorum iyilik edip sonrada tamamen unutulmak açısından..evet iyilik söylenmez ama insanlara iyilik etmek ve sonrada unutmak en büyük tutkum iken insanın dolaplarda unutulması canına tak edebiliyor evet..nede olsa o bir peri, biz insanız öyle değil mi? Anladığım kadarıyla bu hikayedeki peri kızı unutulmaya karşı büyüklük göstermiş,en büyük fedakarlığı etmişti sırf sevdikleri üzülmesin diye bağırıp çağırmamış,feryat etmemişti vefasızlık yüzünden..evet canını vermiş,ses etmemişti..keşke biz insanlarda o kadar fedakar olabilsek ama insanız biz..ister istemez feryat ediyoruz..evet ölemiyoruz ,bu kadar fedakar olamıyoruz..ama bizimde göz yaşlarımız sel oluyor gidenlerin ardından..öyle ki hem kendimiz hem onlar boğuluyor bu sel olan,deryaları dolduran göz yaşlarında..ah vefasızlık...

Ve şu linkte bu konu..ve keşke mabede Perina romanı ile değilde bu hikaye ile üye olsaydım..çünkü asıl vermek istediğim mesaj buydu benim..evet Perina Romanıda mesajlarımdan biriydi ama o iyi anlaşılmadı..çünkü benbim mesajım pomanın içeriği değil roman karakteriydi..herşeye rağmen asil kalabilen,asil olabilen karakterdi..

bahsettiÄŸim link ÅŸu:

http://www.gizlimabet.com/showthread.php?t=25601


isterseniz o linkide vereyim..

http://www.gizlimabet.com/showthread.php?t=23595

MAVİ LOTUS'UN NOTU:Biliyorum yukarıdaki kılıfı da beğenmediniz... Hadi başka bir kılıf bulalım:(.

Evet sanırım Perina romanını okuyanlar oldu..ve bu toz pembe romantik roman ile özdeşleştim..ve insanlar burun kıvırdı yada hiç asil bulmadı Perina'yı bu roman yüzünden..yani romandaki pek bi romantik "bitiş" yüzünden..evet ben de sevdim bu romantik sonu..ama Allah aşkına sizce ben bu kadar sıradan ve romanlarda klasikleşmiş böyle bir son ile yetinirmiyim? . Sizlere göre cevap evet çünkü ben gevezenin biriyim ya,o bakımdan:(.

Hayır ben evet çok yazıyorum..ama kalbimle ve tüm içtenliğimle,sizleri aldatmadan yazıyorum..neyse asıl anlatmak istediğim şu ki evet ben böyle bir son ile yetinemem,evet;).

En başta ben bu romanın(Perina Romanı'nın)kahramanı Perina(Anastasia)gibi uzun ömürlü olacağımı sanmıyorum..kalbime ve ruhuma bunca acı yüklenmişken söyleyin uzun yaşarmıyım..insan uzun ömür ister ama bunu istemek hiç içimden gelmiyor ki..

Ve ben bu dünyadan bir erkek istemiyorum öbür alemde..hatta bunu en değer verdiğim erkeğe dahi söyledim ben(eşimden bahsediyorum)..ben öbür alemde bir mavi melek istiyorum..tıpkı benim gibi yani..ve bir kanadı siyah olacak ama..neden mi bir melek..insan evet melekten yüce bir varlık..ben insan olmayı başarmadan ölürüm belki..o bakımdan..çünkü biliyorum ki insan olmak dile kolay..bence birçok insan bunu düşünmeli bir insan yerine böyle bir dilekle ölmeli..

yada şundan da korkuyorum ama..ya mavi bir melek yerine bir cehennem zebanisine layık görülürsem..bu da mümkün tabi:(.


**

Bunlar mecazi anlatımdır..yani aklım hala yerinde çok şükür..yani şimdilik..yani nette az daha kalsam ,az sonra ne olur bilemiyorum yalan yok:(.

ve nette mavi melek resmi aradım(bir kanadı siyah olan)bulamadım..yani hayal gücüme hala yetişilmemiş sanırım:(..üzgünüm bu kibrim için,ama haksızmıyım,söyleyin;).